Την περασμένη Τρίτη, έγινε το πιο σημαντικό βήμα για την απόκτηση του Δάσους Παπαδημητρίου από το Δήμο Πεντέλης, ένα μοναδικό πνεύμονα πρασίνου 80 στρεμμάτων, που από το 1999 είχε μπει στο στόχαστρο διαφόρων επιχειρηματικών συμφερόντων που ήθελαν να τον οικοδομήσουν.
Από το 1999, μέχρι και το 2010, η τοπική κοινωνία και οι τοπικές αρχές του πρώην Δήμου Μελισσίων, πάλευαν να τον διασώσουν.
Νέος δημοτικός σύμβουλος τότε, μετείχα ενεργά σε αυτή την προσπάθεια και αργότερα ως Δήμαρχος συνέβαλα κι εγώ στο να δημοσιευθεί στο ΦΕΚ στις αρχές του 2007, το Προεδρικό Διάταγμα Προστασίας του δάσος, ένα διάταγμα που μεθοδικά είχε διαμορφωθεί από τον πρώην Δήμαρχο Μελισσίων Γιάννη Μητρόπουλο και τους συνεργάτες του.
Από το 2011 και μετά, το θέμα τελμάτωσε. Μάλιστα υπήρξε ένας πολύ μεγάλος κίνδυνος να χαθεί το Δάσος, επειδή υπήρχε κενό νόμου για τον τρόπο που αυτό θα περιέλθει στο Δήμο. Κενό που προσπάθησαν να εκμεταλλευθούν οι ιδιοκτήτες για να αποχαρακτηρίσουν την έκταση.
Μεθοδικά, με επιχειρήματα το κενό νόμου το κλείσαμε επί διοίκησης Δημάρχου Δήμητρας Κεχαγιά. Με την παρ. 9 του άρθρου 121 του Ν.4819/21, που πετύχαμε να ψηφιστεί μετά από εισήγηση του Υπουργείου Περιβάλλοντος, άνοιξε ο δρόμος και ο Δήμος Πεντέλης στις αρχές του 2022, πολύ σωστά αιτήθηκε στο Εφετείο τον προσδιορισμό της οριστικής τιμής της απαλλοτρίωσης, που πάντα γίνεται με δικαστική απόφαση.
Μετά από αναβολές που έλαβαν οι ιδιοκτήτες του χώρου, το δικαστήριο έγινε τελικά την περασμένη Τρίτη 28/4. Αναμένεται πλέον η απόφαση. Δεν μπορούμε να την προδικάσουμε, αλλά όλα τα στοιχεία είναι θετικά για το Δήμο.
Άλλωστε για όμορο δασικό χώρο, το Υπουργείο Περιβάλλοντος ζήτησε προσδιορισμό τιμής απαλλοτρίωσης το 2023 και η απόφαση που εκδόθηκε έχει πολύ χαμηλό τίμημα, σύμφωνα με τα ισχύοντα στη δασική νομοθεσία.
Για την εξέλιξη αυτή είμαι πολύ χαρούμενος. Μπήκα στην πολιτική για να δουλέψω για ένα καλύτερο μέλλον της πόλης μας και τώρα της χώρας μας.
Είμαι ιδιαίτερα ικανοποιημένος που η δουλειά φέρνει αποτελέσματα. Η παρέμβασή μου για τη διαμόρφωση της νομοθετικής ρύθμισης υπήρξε καταλυτική. Το όφειλα στους συμπολίτες μου και στην ιστορία μου στην τοπική αυτοδιοίκηση της πόλης, αλλά και στα παιδιά μας.
Εργαστήκαμε μεθοδικά μαζί με την Δήμητρα Κεχαγιά, την Άντα Μπούσουλα, τον Στάθη Ζάγκα, τον Γιώργο Καρβουνάκη και κυρίως και πάνω από όλους μας, τον Χρήστο Παναγιωτίδη και τα καταφέραμε!
Φυσικά δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε ότι όλοι οι αιρετοί των Μελισσίων από το 1999 έχουν βάλει και αυτοί το δικό τους λιθαράκι σε αυτή την προσπάθεια.
Σημειώνω ιδιαίτερα ότι η νυν Δήμαρχος Νατάσα Κοσμοπούλου, είχε αποτρέψει το 2001, ως Δημοτική Σύμβουλος τότε, έκδοση απόφασης κατά του Δήμου από το τότε ΣΥΠΟΘΑ.
Τέλος είμαι υποχρεωμένος δημόσια να ευχαριστήσω τους προηγούμενους Υπουργούς Περιβάλλοντος, Κωστή Χατζηδάκη και Κώστα Σκρέκα, τον υφυπουργό Περιβάλλοντος Νίκο Ταγαρά και τον Γενικό Γραμματέα Φυσικού Περιβάλλοντος και Υδάτων, Πέτρο Βαρελίδη, για την πολύτιμη στήριξη τους στην ψήφιση της νομοθετικής ρύθμισης από την Ελληνική Βουλή.
Αναμένουμε την έκδοση της απόφασης και είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε ο Δήμος μας να αποκτήσει το χώρο και οι πολίτες να τον χαίρονται.
