Δυο χρόνια χρειάστηκε για να πείσει του « αρμοδίους» ο Δήμαρχος Πειραιά ,Βασίλης Μιχαλολιάκος , για να ξεκινήσει διαχειριστικός έλεγχος σε βάθος δεκαετίας τόσο στο Δήμο όσο και στην πρώην Νομαρχία , νευραλγικές υπηρεσίες της οποίας, όπως η πολεοδομία , εντάχθηκαν στο Δήμο .
Και όπως ανέφερε κάθε άλλο παρά εύκολο ήταν . «Πολεμήσαμε» , είπε χαρακτηριστικά .
Γιατί όμως τόσο δύσκολα πείστηκαν οι « αρμόδιοι» και συγκεκριμένα η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών ;
Αλαζονεία ή « κάτι» ήθελαν να καλύψουν
Δεδομένου ότι δεν πρόκειται για έναν « τυχαίο» Δήμο , αλλά τον τρίτο σε πληθυσμό Δήμο της χώρας και από εκείνους με τον μεγαλύτερο προυπολογισμό άρα και με πιθανόν « ψαχνό» ;
Πως γίνεται μια πολιτική ηγεσία να κωφεύει και να αγνοεί τις εκκλήσεις , παροτρύνσεις , αίτημα και απαίτηση ενός Δημάρχου ,σε ένα τόσο κρίσιμο θέμα , όπως είναι αυτό της διαχείρισης του δημοσίου χρήματος ; Από ποιο «νόμο» απορρέει η αλαζονική αυτή συμπεριφορά τους ; Από την «εξουσία της αυθαιρεσίας»;
Ποιες περιόδους αφορά
Και για την ιστορία: Η έρευνα θα είναι σε βάθος δεκαετίας . Που σημαίνει ότι για το Δήμο αφορά τη δημαρχιακή θητεία Φασούλα και την τελευταία του Αγραπίδη, σημαίνοντα στελέχη της Δημοτικής Αρχής του οποίου σημειωτέον είναι και στη διοίκηση Μιχαλολιάκου.
Στη Νομαρχία , είναι η θητεία Μίχα , δηλαδή του νυν επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας στο Δημοτικό Συμβούλιο του Πειραιά και « πρωτοπαλίκαρο» τώρα του Ανδρέα Λοβέρδου και προηγουμένως του Γιώργου Παπανδρέου
