Κυριαρχεί ο καιροσκοπισμός στην Αυτοδιοίκηση

Ανεπιστρεπτί έχει παρέλθει για την Αυτοδιοίκηση η εποχή που αποκλειστικό κίνητρο ήταν να προσφέρει για την πόλη του , όποιος έθετε υποψηφιότητα, είτε ως δήμαρχος , είτε ως Δημοτικός Σύμβουλος.
Τώρα πλέον , η ιδιοτέλεια και η προώθηση αυστηρώς προσωπικών επιδιώξεων είναι ο κανόνας. Οι εξαιρέσεις δυστυχώς ελαχιστότατες.
Η μετάλλαξη αυτή όμως , έχει και οδυνηρές συνέπεις για το Θεσμό.
Πέρα από την καταρράκωση του ,από Κινηματικός , διεκδικητικός, με όραμα και προτάσεις , έχει υποταγεί στο κεντρικό κράτος , μετατραπεί σε καρικατούρα του και απλό διαχειριστή. Κάκιστο μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις.
Ένα πέπλο συντηρητισμού, οπισθοδρομικότητας και άκρατου ” συντεχνιασμού” επαυξάνει όλο και περισσότερο την απόσταση της ελληνικής αυτοδιοίκησης μ΄εκείνη της Ευρώπης.
Και προπαντός από εκείνη που οραματίζονταν και εργάστηκαν για να το πετύχουν , δήμαρχοι όπως ο Δ. Μπέης και ο Αντ. Τρίτσης