Ούτε “εχθρός” του προκάτοχου του και νυν περιφερειάρχη Αττικής , Γιώργου Πατούλη , να ήταν ο διάδοχος του και « εκλεκτός» στο δήμο Αμαρουσίου , Θόδωρος Αμπατζόγλου.
Τέτοια κριτική και αποδόμηση ,κανείς δεν θα είχε τολμήσει.
Όπως στο θέμα του Κτήματος Συγγρού .
Αφού υπογράμμισε μ΄έμφαση ότι η Δημοτική του Αρχή το αντιμετωπίζει ως δάσος ( λες και υπήρξε ποτέ άλλος στο Μαρούσι που είχε άλλη άποψη;) με το δασικό χαρακτήρα του να είναι διαχρονικός και το οποίο διέπεται από το ισχυρό νομικό πλαίσιο του κληροδοτήματος Συγγρού , άφησε την πρώτη ..αιχμή :«Είναι λάθος να το αντιμετωπίζουμε με όρους επικοινωνιακούς εάν θέλουμε πραγματικά να το βοηθήσουμε, να το συντηρήσουμε, να το προστατεύσουμε».
Και ναι μεν απευθυνόταν στην αντιπολίτευση αλλά και ο πιο αφελής αντελήφθη σε ποιον αναφερόταν.
Μάλιστα για να « αποκλείσει» την πιθανότητα , να μην είναι εμφανές για ποιον μιλά , έριξε και μια σειρά από …ρουκέτες , για το τι συνέβαινε μέχρι τότε και την στάση που τηρούσε ο δήμος έναντι του ΙΓΕ , που διαχειρίζεται το « δάσος Συγγρού».
Είπε συγκεκριμένα , ο κ. Αμπατζόγλου, στήνοντας στον « τοίχο» τη δημαρχιακή περίοδο Πατούλη,
«-Δεν γίνεται να μην έχουν ορίσει ένα νομικό σύμβουλο για να προχωρήσει τις ενέργειες που απαιτούνται ώστε να εγγραφεί στο Κτηματολόγιο έναντι πιθανόν καταπατητών εδώ και 15 χρόνια ανεξαρτήτως κυβερνήσεων.
-Δεν γίνεται να μην έχει γίνει εδώ και πολλά χρόνια διαχειριστική μελέτη που είναι η βάση για να γίνει οτιδήποτε μέσα στο κτήμα.
-Δεν γίνεται να μην υπάρχει μελέτη πυροπροστασίας.
Δεν γίνεται να υπάρχουν οφειλές στους εργαζόμενους και στην ΕΥΔΑΠ.
Δεν γίνεται να έχουμε άρρωστα δέντρα και εγκατάλειψη του δάσους.
Δεν γίνεται να έχουμε γήπεδα και κτήρια σε κακή κατάσταση»
