«Ακραίας νεοφιλελεύθερης έμπνευσης» χαρακτηρίζει η ΠΟΕ-ΟΤΑ, την ίδρυση και λειτουργία των « ιδιαίτερα ελκυστικών αλλά παραπλανητικών» , όπως τις χαρακτηρίζει, «Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων».
Η ΠΟΕ-ΟΤΑ καταγγέλλει ότι για την υλοποίηση αυτού του σχεδίου ασκούν πιέσεις η τρικομματική συγκυβέρνηση, αιρετοί αλλά και « μικρή μερίδα «εργαζομένων» στις Κοινωνικές Υπηρεσίες των Ο.Τ.Α».
Σύμφωνα με την ΠΟΕ-ΟΤΑ , μοναδικός στόχος , είναι η διάλυση των Κοινωνικών Υπηρεσιών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και η μεταφορά τους ολοκληρωτικά στον Ιδιωτικό Τομέα.
Κατά την ΠΟΕ- ΟΤΑ , υπηρεσίες όπως ο Πολιτισμός, ο Αθλητισμός, οι Παιδικοί Σταθμοί, η Φροντίδα στην Γ’ ηλικία (Κ.Α.Π.Η.) αλλά και οι Προνοιακές Δομές (Βοήθεια στο Σπίτι, Κ.Δ.Α.Π., Κ.Δ.Α.Π.-ΑμΕΑ, Κ.Η.Φ.Η. κ.λπ.) , θα εκχωρηθούν στα ιδιωτικά συμφέροντα.
Η ΠΟΕ-ΟΤΑ αναφέρει ότι « η προσπάθεια τους είναι ξεκάθαρη. Επιδιώκουν τη διάλυση με κάθε τρόπο του κοινωνικού ρόλου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τη μετατροπή τους σε «Κερδοσκοπικές και Εμπορικές Επιχειρήσεις», κάτι που ξεκαθάρισε και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους με την επιβολή Φ.Π.Α. 23% στις δραστηριότητες των Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων».
Ενώ «τα διλήμματα που χρησιμοποιούν οι εκφραστές της μνημονιακής και νεοφιλελεύθερης πολιτικής είναι γνωστά: «Πως θα λειτουργήσουν οι Παιδικοί Σταθμοί», το Πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι», τα Δημοτικά Ωδεία, τα Προγράμματα «Μαζικού Αθλητισμού» και πολλές άλλες δραστηριότητες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης» , αναφέρει η ΠΟΕ-ΟΤΑ .
Και καταγγέλλει τους αιρετούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ότι αντί να αγωνιστούν «μαζί με τους εργαζόμενους και την κοινωνία να αγωνιστούν για την συνέχιση αυτών των δραστηριοτήτων, εμφανίζουν ως σωτήρια λύση της εφαρμογή του Ν.4019/2011».
Σύμφωνα με την ΠΟΕ-ΟΤΑ , « με αυτή την εκβιαστική πολιτική θέλουν να αναγκάσουν τους εργαζόμενους στις Κοινωνικές Δομές, ιδιαίτερα στο Πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι», να συμμετέχουν στην ίδρυση των αναγκαίων «Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων» που μαθηματικά τους οδηγεί στην ανεργία και στην κατάργηση του Δημόσιου και Κοινωνικού Χαρακτήρα των υπηρεσιών που προσφέρουν».
Επισημαίνει δε ότι « ιδιαίτερα σε μια περίοδο που οι περικοπές των επιχορηγήσεων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση έχουν ξεπεράσει το 60% είναι ξεκάθαρο ότι η λειτουργία και η συνέχιση αυτών των Κοινωνικών Υπηρεσιών θα είναι ανταποδοτικές με νέα επιβάρυνση των πολιτών και του οικογενειακού τους προϋπολογισμού, όταν αδυνατούν πλέον να πληρώνουν τα στοιχειώδη για την καθημερινή επιβίωσή τους.
Θύματα όμως αυτής της πολιτικής δεν θα είναι μόνο οι πολίτες αλλά και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι που θα λειτουργούν υπό συνθήκες ενός σύγχρονου δουλεμπορίου, χωρίς εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, με επισφαλή και περιορισμένο χρόνο εργασίας, καθώς μπροστά στον τρόμο της ανεργίας θα συνεχίσουν να δέχονται τον έναν εκβιασμό μετά τον άλλο».
