Στην Ελλάδα , αν θέλουμε ως χώρα να γυρίσουμε πραγματικά « σελίδα» και να μην ξαναβρεθούμε στη σημερινή κατάσταση , πρέπει επιτέλους να αποφασίσουμε , τι θέλουμε : Οι νόμοι είναι …νόμοι και πρέπει απαρέγκλιτα να τηρούνται από όλους , διαφορετικά να τους αποδίδονται οι προβλεπόμενες ( ποινικές) συνέπειες ή να έχει ο καθένας το «δικαίωμα» να τους «εφαρμόζει» κατά το δοκούν και να «ερμηνεύει» τις πράξεις του , όπως εκείνος «θέλει» και τον …συμφέρει .
Γιατί το αναφέρουμε αυτό;
Για εισαγγελέα
Διότι , όταν ένας εκκαθαριστής σε δημοτική επιχείρηση εν προκειμένω της ΚΕΔΗΛ στην Ηλιούπολη ,καταλογίζει στις διοικήσεις της μέχρι και 31/12/2010 παραβάσεις κατά συρροή Φορολογικών και άλλων διατάξεων, όπως μη απόδοση φόρων, όπως Φ.Π.Α., Φόρος Μισθωτών Υπηρεσιών, Φόρος Ελευθέρων Επαγγελματιών, Φόρος Εργολάβων κλπ και οι οποίες αποτελούν σοβαρό ποινικό αδίκημα, που διώκεται αυτεπάγγελτα βάσει της φορολογικής μας νομοθεσίας, δεν μπορεί να ακούγεται από οποιονδήποτε ότι δεν είχαν « κακή πρόθεση να βλάψουν το Δήμο» , ότι « όλοι κινήθηκαν προς το καλό του δημότη και μόνο» κι ότι αυτό πρέπει να …συνεκτιμηθεί, όπως υποστήριξε Δημοτική Σύμβουλος της αντιπολίτευσης .
Για πείτε μας
Αλήθεια , από πότε σε θέματα διαχείρισης τέτοιων ζητημάτων, αν εννοεί αυτά ειδάλλως ας διευκρινίσει ποια εννοεί , μπορεί να ισχύει η λογική « αμάρτησα για το παιδί μου» και εν προκειμένω « για το λαό μου» που τελικά ούτε γι αυτόν πρόκειται ;
Και με την ίδια τη λογική δεν έπραξε ότι έπραξε η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών που διαχειρίστηκαν τις τύχες της χώρας μέχρι σήμερα και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε; Γιατί αυτοί πρέπει να καθίσουν « στο σκαμνί» ενώ οι « μικρογραφίες» τους σε νοοτροπία και πράξεις να θεωρηθούν « αθώες περιστερές» ;
