Η πρωτεύουσα της Αχαίας , εδώ και δεκαετίες διέθετε μια μαρίνα , η οποία είχε αφεθεί στην τύχη της . Όπως συνέβαινε- και δυστυχώς ακόμη συμβαίνει – στη χώρα μας , με όλα σχεδόν τα δημόσια αναπτυξιακά έργα υποδομών .
Η μαρίνα ήταν απαξιωμένη, παραμελημένη και στερείτο βασικών υποδομών για την φιλοξενία των επισκεπτών, όπως σημεία ασφαλούς πρόσδεσης, τουαλέτες, wifi, ξενόγλωσσο προσωπικό ακόμα και ιστοσελίδα
Η νέα Δημοτική Αρχή Δημαρά, με το που ανέλαβε έθεσε το θέμα της μαρίνας , από τις βασικές της προτεραιότητες και προχώρησε στον εκσυγχρονισμό της .
Το « θαύμα»
Ποιο ήταν το αποτέλεσμα μέσα σ΄ ένα χρόνο ; Φέτος η αύξηση των αφίξεων τον μήνα Μάιο ξεπέρασε το 40%, ενώ για τον μήνα Ιούνιο η αύξηση αναμένεται να αγγίξει το 75%
Επίσης , για πρώτη φορά, υπάρχει έντονο ενδιαφέρον για ελλιμενισμό σκαφών ξένης σημαίας . Μάλιστα αρκετά αυτής της κατηγορίας έχουν προβεί σε κρατήσεις και συμφωνίες για να παραμείνουν στην μαρίνα όλο τον χειμώνα, με όσα οικονομικά οφέλη αυτά συνεπάγονται για τον δήμο και την πόλη μας.
Και το « δίδαγμα»
Όπως λοιπόν συμβαίνει σε πολλά άλλα , δεν «φταίει» για όλες τις κακοδαιμονίες μας , το « Μνημόνιο» .
Αντίθετα , το παράδειγμα της Πάτρας , τόσο με τη μαρίνα .όσο και με το τεράστιο δίκτυο οπτικών ινών που έχει κατασκευάσει , μας δείχνει ότι όπου υπάρχει όραμα , σωστή ιεράρχηση , αναπτυξιακοί και όχι ψηφοθηρικοί στόχοι ,και κυρίως ικανές ηγεσίες , υπάρχου και μεγάλες ελπιδοφόρες προοπτικές για το μέλλον.
Όπως επίσης αποτελεί απάντηση , σ΄όσους ισοπεδωτικά και συλλήβδην υποστηρίζουν ότι πάντα το δημόσιο θα είναι ανίκανο , να διαχειριστεί αποδοτικά τέτοιες επενδύσεις .
