Στο Ευρωκοινοβούλιο οι επιπτώσεις στην ελληνική αλιεία από την εισβολή ξενικών ειδών

Το ζήτημα της ραγδαίας εξάπλωσης των εισβολικών ειδών στη Μεσόγειο και την αυξανόμενη πίεση στα οικοσυστήματα και την αλιεία της χώρας μας φέρνει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο Αντιπρόεδρος της πολιτικής ομάδας της Αριστεράς (The Left), Κώστας Αρβανίτης, με ερώτησή του προς τον αρμόδιο Επίτροπο Κώστα Καδή.
Η αυξανόμενη παρουσία ειδών όπως ο λαγοκέφαλος, το λεοντόψαρο, οι γερμανοί και ο μπλε κάβουρας στη Μεσόγειο ασκεί πλέον έντονη πίεση στην ελληνική αλιεία, με τεκμηριωμένες οικολογικές και οικονομικές συνέπειες. Η μείωση των ενδημικών ιχθυοπληθυσμών, η αλλοίωση των υδάτινων οικοσυστημάτων, οι ζημιές σε δίχτυα και αλιευτικά εργαλεία και η επιδείνωση της οικονομικής βιωσιμότητας των παράκτιων αλιέων συνθέτουν μια εικόνα αυξανόμενης ανησυχίας, τονίζει ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και επισημαίνει πως η σοβαρότητα των επαπειλούμενων επιπτώσεων καθιστά επιτακτική μια συντονισμένη ευρωπαϊκή απάντηση.
Με την ερώτησή του, ο Κ. Αρβανίτης ζητά από την Επιτροπή να απαντήσει εάν προτίθεται να προωθήσει τη συστηματική χρήση δεικτών βιοποικιλότητας και αλιευτικών δεδομένων, ώστε να ποσοτικοποιούνται με ακρίβεια οι επιπτώσεις των εισβολικών ειδών τόσο σε εθνικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο. Παράλληλα, θέτει το ζήτημα του ουσιαστικού συντονισμού των κρατών-μελών στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού δικαίου, με την εφαρμογή συγκεκριμένων στρατηγικών διαχείρισης, όπως η αλιεία ελέγχου, η στοχευμένη απομάκρυνση των ειδών και η ενίσχυση των μέτρων βιοασφάλειας.
Την ίδια ώρα, ζητά να διευκρινιστεί αν προβλέπεται επιστημονική αξιολόγηση για τη βιωσιμότητα της ασφαλούς εμπορικής εκμετάλλευσης ορισμένων εισβολικών ειδών, ως μέτρο περιορισμού του οικονομικού βάρους που υφίστανται οι παράκτιοι αλιείς, χωρίς να δημιουργηθούν νέες πιέσεις στα ενδημικά οικοσυστήματα.
Για την ελληνική αλιεία, η αποτελεσματική αντιμετώπιση του φαινομένου συνδέεται άμεσα με την κοινωνική και οικονομική συνοχή, καθώς η μικρής κλίμακας αλιεία αποτελεί βασικό πυλώνα επιβίωσης για πολλές παράκτιες και νησιωτικές κοινότητες. Όπως υπογραμμίζεται, απαιτείται συνεκτική στρατηγική, συστηματική επιστημονική παρακολούθηση και ουσιαστική ευρωπαϊκή στήριξη, προκειμένου να προστατευθεί η βιοποικιλότητα και να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του κλάδου.