Για συνθήκες υποβάθμισης του δημόσιου σχολείου στη χώρα μας, έκανε λόγο ο Κωστής Παπαϊωάννου, Πρόεδρος της Τεχνόπολης, Διευθυντής του Σημείου για τη Μελέτη & Αντιμετώπιση της Ακροδεξιάς, Εκπαιδευτικός και Συγγραφέας, με αφορμή την ολοένα αυξανόμενη συμμετοχή μαθητών στις εξετάσεις για θέσεις στα πρότυπα σχολεία αλλά και την πίεση του ανταγωνισμού για τα νέα Ωνάσεια σχολεία.
«Για πολλές οικογένειες, ο διαγωνισμός για μια θέση των παιδιών τους στα πρότυπα δημόσια σχολεία ή σε ιδιωτικά, μοιάζει με αναγκαστική επιλογή. Ανεχόμαστε τις περικοπές στις δημόσιες δαπάνες για την εκπαίδευση αυξάνοντας διαρκώς τις ιδιωτικές», τόνισε στον Αθήνα 9,84 και στον Γιώργο Μελιγγώνη, κάνοντας ταυτόχρονα λόγο για… φροντιστηριοποίηση ακόμα και του δημοτικού σχολείου αλλά και για γειτονιές που χάνουν τα σχολεία τους.
«Δημιουργείται μια εκπαιδευτική αρχιτεκτονική η οποία αντικαθιστά το δημόσιο σχολείο της γειτονιάς. Συμπτύσσουν σχολικές μονάδες, μειώνουν ειδικότητες, αυξάνουν τα παιδιά στις τάξεις, φτιάχνουν σχολικά μεγαθήρια εκκολαπτήρια βίας», πρόσθεσε, σημειώνοντας ότι με τον μανδύα της αριστείας, προωθείται η βίαιη φτωχοποίηση της εκπαίδευσης.
Σύμφωνα με τον κ. Παπαϊωάννου, η εξαγορά ιδιωτικών σχολείων από ξένα funds σε συνδυασμό με την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων, δημιουργεί διαδρόμους ιδιωτικής εκπαίδευσης στη χώρα, με σπουδές αμφιβόλου ποιότητας, χωρίς κρατική εποπτεία και θρίαμβο της ελεύθερης αγοράς.
«Θα παίρνουν παιδιά 4 ετών στο προνήπιο και θα υπόσχονται στους γονείς ότι θα τα βγάζουν γιατρούς ή μηχανικούς με μηδενική κρατική εποπτεία της ποιότητας του παρεχόμενου εκπαιδευτικού προϊόντος. Πρόκειται για συνολική απαξίωση του σχολείου», συμπλήρωσε.
Αξιολόγηση εκπαιδευτικών
«Η συγκεκριμένη διαδικασία δεν έχει λειτουργήσει, κυρίως επειδή είναι εξόχως προβληματική και προσχηματική. Η φράση του πρωθυπουργού ότι…” όποιος εκπαιδευτικός διαφωνεί επί της αρχής με την αξιολόγηση δεν έχει θέση στο σώμα των δημόσιων εκπαιδευτικών” , είναι μια φράση που το τελευταίο διάστημα την ακούμε από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Πρόκειται για κλείσιμο του ματιού σε έναν νεόκοπο αυταρχισμό. Εάν φύγουμε από αυτήν την ομολογία αποτυχίας του πρωθυπουργού, πρέπει εμμονικά να επιμένουμε στο σκέλος της συζήτησης που αφορά τις συνθήκες που επικρατούν στα δημόσια σχολεία, στα οργανικά κενά, στις θέσεις των εκπαιδευτικών, στην κατάργηση ειδικοτήτων, στον αριθμό των μαθητών στις τάξεις».
