Στο άρθρο 116 του υπό διαβούλευση νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος, με τίτλο «Ολοκληρωμένο πλαίσιο για τη διαχείριση των αποβλήτων…επείγουσες διατάξεις για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, χωροταξικές-πολεοδομικές και ενεργειακές ρυθμίσεις», θεσμοθετείται το «Κεντρικό Συμβούλιο Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης (ΚΕΣΠΑ)», το οποίο θα απαρτίζεται από πλήθος υπηρεσιακών και πολιτικών παραγόντων υπουργείων (Τουρισμού, Υποδομών, Αγροτικής Ανάπτυξης).
Τι θα κάνει το ΚΕΣΠΑ, σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στο άρθρο 116;
1ο. «Κυρίως η κατόπιν αιτήματος του Υπουργού ή του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Περιβάλλοντος…σε περίπτωση αρνητικής γνωμοδότησης από το αρμόδιο Περιφερειακό Συμβούλιο για έργα και δραστηριότητες υποκατηγορίας Α2… να ζητήσει την παροχή γνώμης εντός αποκλειστικής προθεσμίας 20 ημερών».
Ποια είναι τα έργα «υποκατηγορίας Α2»; Τα περιβαλλοντικά έργα για τα οποία «Αρμοδία περιβαλλοντική αρχή για την περιβαλλοντική αδειοδότηση είναι η οικεία Αποκεντρωµένη Διοίκηση», κατόπιν γνωμοδοτικών αποφάσεων των Περιφερειακών και Δημοτικών Συμβουλίων.
2ο. «Σε περίπτωση παράλειψης ή έκδοσης αντικρουόμενων γνωμοδοτήσεων από τις αρμόδιες υπηρεσίες για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις έργων της υποκατηγορίας Α1…», τότε να αποφασίζει/γνωμοδοτεί εντός 20 ημερών.
Ποια είναι τα έργα «υποκατηγορίας Α1»; Εκείνα για τα οποία «Αρμοδία περιβαλλοντική αρχή για την περιβαλλοντική αδειοδότηση είναι το Υπουργείο Περιβάλλοντος». Τα λεγόμενα έργα «εθνικής εμβέλειας», για τα οποία απαιτείται η σύμφωνη γνώμη συναρμοδίων υπηρεσιών, όπως οι κατά τόπο Αρχαιολογικές Υπηρεσίες, τα Δασαρχεία κ.α. Αν αυτές εκφράζουν διαφωνία ή παραλείψεις, τότε εντός 20 ημερών το ΚΕΣΠΑ θα αποφασίζει ερήμην τους!
Η κυβέρνηση θεσμοθετεί τώρα το ΚΕΣΠΑ για δύο κυρίως λόγους.
Ο πρώτος είναι το ξεπέρασμα των εναπομεινάντων θεσμικών περιορισμών και η παροχή νέων διευκολύνσεων/εξυπηρετήσεων στους μεγάλους ιδιώτες επενδυτές της ενέργειας (βιομηχανικά αιολικά/φωτοβολταϊκά πάρκα). Από την αρχή της διετούς της θητείας αυτό πράττει, με σειρά νομοσχέδιων και ρυθμίσεων που έχουν καταγγελθεί από όλες τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, ακόμη και από την ίδια την Ε.Ε. (νόμος για «Προστατευόμενες Περιοχές»).
Ο δεύτερος λόγος είναι η κάμψη των αντιστάσεων των τοπικών κοινωνιών και η άρση των διαφωνιών σημαντικού μέρους της αυτοδιοίκησης. Ειδικά των αποφάσεων που μέρα με τη μέρα διευρύνονται κατά της ανεξέλεγκτης εγκατάστασης βιομηχανικών αιολικών πάρκων από Περιφερειακά και Δημοτικά Συμβούλια. Πλέον και το μίνιμουμ θεσμικό εργαλείο που διέθετε η αυτοδιοίκηση, εμμέσως ακυρώνεται.
Η διετής θητεία της κυβέρνησης αποδεικνύει πως δεν προστατεύει το περιβάλλον και δεν λαμβάνει μέτρα κατά της κλιματικής κρίσης. Υπηρετεί την αδιαφάνεια στο επιτελικό κράτος – λάφυρο, αδιαφορεί για τις τοπικές ανάγκες, απαξιώνει την αυτοδιοίκηση και τις δημοκρατικές αποφάσεις. Νοιάζεται μόνο για την εξυπηρέτηση των φίλων της ιδιωτών και την πλήρη ιδιωτικοποίηση της ενέργειας.
Σύσσωμη η αντιπολίτευση, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, η αυτοδιοίκηση (ΚΕΔΕ, ΕΝΑΕ, ΠΕΔ), οι πολίτες, οφείλουμε να απαιτήσουμε την απόσυρση του άρθρου 116.
Διαφορετικά, σε λίγο θλιμμένα θα σιγοτραγουδούμε:
«Που είν’ οι κάμποι; Που είν’ τ’ άσπαρτα ψηλά βουνά; Που είν’ κάθε της ρηχό ακρογιάλι; Που είν’ η πατρίδα μας;»

• Παναγιώτης Α. ΚατσούληςΕκπαιδευτικός – Καθηγητής Πληροφορικής- Πρώην Δήμαρχος Μεσολογγίου