Η Ευρωπαική Επιτροπή , σύμφωνα , με το ΚΚΕ « επιχειρεί να ρίξει στα μαλακά» την εργοδοσία της Βιολάντα σχετικά με « την ενοχή της για το έγκλημα που στέρησε τη ζωή σε πέντε εργαζόμενες».
Η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ , χαρακτηρίζει «απύθμενη πρόκληση» την απάντηση της Κομισιόν στην ερώτηση που κατέθεσε ο ευρωβουλευτής της , Κώστας Παπαδάκης.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, « η Κομισιόν επικαλείται την οδηγία-πλαίσιο 89/391/ΕΟΚ και τις σχετικές οδηγίες της ΕΕ που ορίζουν «ελάχιστες απαιτήσεις» για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων». «Ελάχιστα», δηλαδή, «μέτρα ασφαλείας», κι όχι βέβαια πλήρη, τα οποία θα κόστιζαν στο βιομήχανο της Βιολάντα προβλέπει η ευρωενωσιακή νομοθεσία» , αναφέρει και προσθέτει:
«Το «ξέπλυμα», όμως, στην ίδια απάντηση περνά σε άλλα επίπεδα καθώς -όπως σημειώνει με νόημα- οι ευρωενωσιακές οδηγίες «απαιτούν, ειδικότερα, από τον εργοδότη να αξιολογεί όλους τους επαγγελματικούς κινδύνους και να λαμβάνει προληπτικά και προστατευτικά μέτρα». Δηλαδή, ακόμα και αυτά τα «ελάχιστα μέτρα» αξιολογούνται και ελέγχονται από τους ίδιους τους εργοδότες. Στην πράξη, οι τελευταίοι «αυτοαξιολογούνται» και καθίστανται ταυτόχρονα και ελεγκτές του εαυτού τους.
Αυτές οι «ελάχιστες απαιτήσεις» αφήνουν τεράστια περιθώρια στην εργοδοτική ασυδοσία, η οποία δεν ελέγχεται και βεβαίως δεν τιμωρείται, οδηγώντας τελικά στο να παίζονται «κορώνα – γράμματα» οι ζωές των εργαζομένων.
Τόσο οι «ελάχιστες απαιτήσεις», όσο και τα περί «αυτοαξιολόγησης» της ευρωπαϊκής νομοθεσίας παρουσιάζονται ως δήθεν εγγύηση προστασίας των εργαζομένων, ενώ στην πραγματικότητα καλύπτουν τις άθλιες και επικίνδυνες υποδομές, τις απαράδεκτες συνθήκες εργασίας, αφήνοντας ανεξέλεγκτη την εντατικοποίηση και τα εξαντλητικά ωράρια, πάντα με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος.
Η Επιτροπή επικαλείται τις αντεργατικές οδηγίες για το χρόνο εργασίας, τις «διαφανείς και προβλέψιμες συνθήκες» και την «ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής», δηλαδή το πλαίσιο εκείνο που και η εργοδοσία της Βιολάντα αξιοποιούσε για να προωθεί την ευελιξία, την εντατικοποίηση και τα εξαντλητικά ωράρια που επωμίζονταν οι γυναίκες εργαζόμενες προκειμένου να δουλεύουν νύχτα για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους.
Αυτή τη βαρβαρότητα αδειοδοτούσαν, επιδοτούσαν και ουσιαστικά επιβράβευαν όλες οι κυβερνήσεις, όπως και η σημερινή της ΝΔ, αλλά και οι Περιφερειακές αρχές, που «μπούκωναν» με χρήμα και κάθε είδους διευκολύνσεις την εργοδοσία της Βιολάντα, όπως είχε γίνει και πρόσφατα με 2 εκατομμύρια ευρώ.
Η Επιτροπή μεταφέρει την «πρωταρχική ευθύνη» στα κράτη-μέλη που εφαρμόζουν τις κατευθύνσεις της για «ελάχιστα μέτρα ασφαλείας», προσπαθώντας να κρύψει και τις δικές της ευθύνες για τα ανεπαρκή ή ανύπαρκτα μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, ενώ ταυτόχρονα τους «λύνει τα χέρια», ώστε να υποβαθμίζουν τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, όπως έγινε με το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, που λειτουργεί τραγικά υποστελεχωμένο με βάση τις κατευθύνσεις της «Ευρωπαϊκής Αρχής Εργασίας».
Η τραγωδία στη «Βιολάντα» δεν είναι «ατύχημα», είναι εργοδοτικό έγκλημα που επιβεβαιώνει την αντεργατική στρατηγική ΕΕ – κυβερνήσεων, που αντιμετωπίζει την υγεία και τη ζωή των εργαζομένων ως κόστος. Είναι αυτή που υπηρετεί την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, συνδιαμορφώνεται σε επίπεδο ΕΕ από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, εφαρμόζεται από το αστικό κράτος και στηρίζεται από τα κόμματα του ευρωμονόδρομου».
Η απάντηση της Κομισιόν
Η απάντηση της Εκτελεστικής Αντιπροέδρου Roxana Mînzatu εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, είναι η ακόλουθη:
« Οι ελάχιστες απαιτήσεις που ορίζονται από τις οδηγίες για τις διαφανείς και προβλέψιμες συνθήκες εργασίας, την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής και τον χρόνο εργασίας δίνουν συγκεκριμένη μορφή στα θεμελιώδη δικαιώματα που κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.
Η οδηγία-πλαίσιο 89/391/ΕΟΚ και οι σχετικές οδηγίες της ΕΕ για την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία (ΑΥΕ) ορίζουν ελάχιστες απαιτήσεις για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων.
Απαιτούν, ειδικότερα, από τον εργοδότη να αξιολογεί όλους τους επαγγελματικούς κινδύνους και να λαμβάνει προληπτικά και προστατευτικά μέτρα. Η πρωταρχική ευθύνη για την ορθή εφαρμογή της εθνικής νομοθεσίας που μεταφέρει τις οδηγίες της ΕΕ βαρύνει τις εθνικές αρχές.
Σύμφωνα με το άρθρο 4 της οδηγίας-πλαισίου, τα κράτη μέλη οφείλουν να διασφαλίζουν, ιδίως, επαρκείς ελέγχους και εποπτεία της εφαρμογής των εθνικών διατάξεων μεταφοράς.Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη είναι αρμόδια να αποφασίζουν για την οργάνωση των αρχών επιβολής του νόμου/επιθεωρήσεων εργασίας και για τη φύση, τη συχνότητα, τη διαδικασία και άλλα χαρακτηριστικά των εν λόγω ελέγχων.
Η οδηγία 2012/18 καλύπτει εγκαταστάσεις όπου ενδέχεται να υπάρχουν επικίνδυνες ουσίες σε ποσότητες που υπερβαίνουν ορισμένα όρια. Σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας, τα κράτη μέλη οφείλουν να διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης των εν λόγω εγκαταστάσεων λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την πρόληψη σοβαρών ατυχημάτων και τον περιορισμό των συνεπειών τους στην ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.
Οι φορείς εκμετάλλευσης πρέπει να αποδείξουν, ανά πάσα στιγμή, ότι έχουν λάβει τα εν λόγω μέτρα, ιδίως για τους σκοπούς των επιθεωρήσεων, τις οποίες τα κράτη μέλη υποχρεούνται να διενεργούν σύμφωνα με το άρθρο 20. Ωστόσο, σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτει η Επιτροπή, οι εν λόγω απαιτήσεις δεν ισχύουν για το εν λόγω εργοστάσιο».
