« Ο Δήμος Πειραιά τίμησε τη μνήμη των θυμάτων του βομβαρδισμού της πόλης την 11η Ιανουαρίου 1944» είχε τίτλο η ανακοίνωση που εξέδωσε και εν πρώτοις όποιος το διάβαζε , είχε να πει ένα …μπράβο.
Για την …ιστορία , το βομβαρδισμό τον έκαναν οι …Σύμμαχοι και όχι οι ναζί . Τα δε θύματα , όλοι άμαχοι, υπολογίζονται σε 700 έως 1000, τα περισσότερα από κάθε άλλο βομβαρδισμό ελληνικής πόλεως σ΄εκείνον τον πόλεμο.
Βλέποντας όμως κανείς τη σχετική φωτογραφία που δημοσιεύει την ανακοίνωση , με μια όλο κι όλο -στην κυριολεξία – « χούφτα» ανθρώπων να παρίσταται , τον δήμαρχο να απουσιάζει ( ήταν εκτός Αττικής;) καθώς και σχεδόν το σύνολο της υπόλοιπης Δημοτικής Αρχής , αναρωτιέται βάσιμα , αυτή ήταν αρμόζουσα για ένα τέτοιο γεγονός « τελετή μνήμης»;
Και με τους καμιά 20αριά παρόντες , η πολιτική ηγεσία του Δήμου « ευελπιστεί» ,όπως αναφέρει στη σχετική ανακοίνωση της , «αυτό το τραγικό για την πόλη μας γεγονός, να αποτελέσει για όλους μας κίνητρο και μήνυμα, ότι ακόμα και μετά από μία πολύ δύσκολη περίοδο, μπορούμε να ξεπεράσουμε τα προβλήματα και να προχωράμε μπροστά με σκληρή δουλειά και ψυχική δύναμη»;
