Μ΄επιστολή του στον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Χαϊδαρίου, ο Δημοτικός Σύμβουλος, Ανδρέας Μποζίκας, ζητεί να υπάρξει παρέμβαση για άμεση παράταση του προγράμματος « Βοήθεια στο Σπίτι» ώστε να μην μείνουν αβοήθητοι οι μοναχικοί ηλικιωμένοι πολίτες.
Επίσης με την επιστολή αυτή ζητεί να συζητηθεί ως έκτακτο θέμα στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβούλιου , επισημαίνοντας ότι τo Πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι», « διαδραμάτισε έναν ιδιαίτερα θετικό ρόλο τα τελευταία χρόνια, στηρίζοντας πολλούς ηλικιωμένους και ανήμπορους συμπολίτες μας».
Και προσθέτει: «Γνωρίζουμε όλοι μέσα σε πόσο δύσκολες συνθήκες διαβιούν οι συνταξιούχοι στη χώρα μας, αντιμέτωποι με συνεχείς περικοπές στις συντάξεις τους αλλά και με την κατάρρευση του συστήματος υγείας και ασφαλιστικής περίθαλψης.
Θα περιμέναμε λοιπόν Προγράμματα όπως το «Βοήθεια στο Σπίτι» να ενισχύονται και να διευρύνονται.
Γιατί ακριβώς στις συνθήκες της κρίσης και της οικονομικής δυσπραγίας γίνεται ακόμη σημαντικότερος ο ρόλος του κοινωνικού κράτους και των υποστηρικτικών δομών».
Δυστυχώς όμως, τονίζει , « με την κατάργηση του «Βοήθεια στο Σπίτι» και την αντικατάσταση του με το νέο Πρόγραμμα «Κατ’ οίκον φροντίδας συνταξιούχων», οι ωφελούμενοι ηλικιωμένοι από το Πρόγραμμα θα μειωθούν δραματικά. Σύμφωνα με στοιχεία που δίνει η ΚΕΔΕ, τα οποία προφανώς γνωρίζει και ο Δήμαρχος κ. Μαραβέλιας ως μέλος του Δ.Σ. της, ο αριθμός των ωφελούμενων θα μειωθεί στο 1/3, ίσως και ακόμη περισσότερο. Το Πρόγραμμα δηλαδή ουσιαστικά ακυρώνεται, μετατρέπεται σε μια συρρικνωμένη δομή για λίγα άτομα ανά Δήμο και όχι σε μια δομή γενικού κοινωφελούς χαρακτήρα».
Ακόμη επισημαίνει , «μεγάλο πρόβλημα δημιουργείται και για τους εργαζόμενους στο πρόγραμμα, οι οποίοι θα απολυθούν και στη συνέχεια θα κληθούν, ορισμένοι από αυτούς, να δημιουργήσουν Συνεταιρισμό για να αναλάβουν με προγραμματική σύμβαση το νέο Πρόγραμμα. Είναι ασαφές πόσοι θα μπορέσουν να ανταποκριθούν και ακόμη και αυτοί που θα επιλέξουν να συμμετάσχουν σ’ αυτό τον Συνεταιρισμό, ποια εγγύηση πρακτικά έχουν για το εργασιακό τους μέλλον».
Άλλωστε αναφέρει , « είναι απολύτως παράλογο να επιζητούμε εργαζόμενοι σε κοινωνική δομή, που σαφέστατα λειτουργούν με όρους εξαρτημένης εργασίας και θα προσθέσω με όρους συνεχούς εργασιακής πίεσης λόγω του ευαίσθητου και απαιτητικού αντικειμένου τους, να μετατραπούν τεχνητά σε ελεύθερους επαγγελματίες.
Το σίγουρο είναι ότι με την εξέλιξη αυτή θα χαθούν πολύτιμα στελέχη με γνώση του αντικειμένου και των ειδικών συνθηκών και αναγκών που υπάρχουν. Θα δημιουργηθούν λοιπόν πρόσθετα προβλήματα για τους ηλικιωμένους που στηρίζονται σ’ αυτό το Πρόγραμμα. Γιατί ο κάθε ένας από αυτούς τους κατά τεκμήριο μοναχικούς ηλικιωμένους ανθρώπους, έχει αποκτήσει προσωπική σχέση εμπιστοσύνης με κάποιους εργαζόμενους στο Πρόγραμμα, την οποία τώρα θα του στερήσουμε.
Αλλά προφανώς οι αρμόδιοι στην κεντρική Διοίκηση σκέφτηκαν, ότι εφόσον βαδίζουμε προς τη δραματική συρρίκνωση του αριθμού των ηλικιωμένων που ωφελούνται από το Πρόγραμμα, δεν μας χρειάζονται όλα τα έμπειρα στελέχη».
