
Την ανάγκη κεντρικής παρέμβασης για την αντιμετώπιση του προβλήματος των επικίνδυνων και ετοιμόρροπων κτιρίων στην Αθήνα, υπογράμμισε, μιλώντας στον Αθήνα 984 και στον Γιάννη Θεοδόση, ο αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών, Δημοτικής Περιουσίας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης του Δήμου Αθηναίων, Παναγιώτης- Πάρης Χαρλαύτης, με αφορμή και την πρόσφατη κατάρρευση τμήματος της στέγης κτιρίου στην οδό Κολοκοτρώνη, στο κέντρο της πρωτεύουσας.
Μεταξύ άλλων, έκανε λόγο για εκτεταμένο πρόβλημα καθώς -όπως είπε- τα επικίνδυνα ακίνητα είναι διάσπαρτα σε ολόκληρη την πόλη, επισημαίνοντας ότι η αντιμετώπισή τους προσκρούει σε γραφειοκρατικές διαδικασίες, ιδιοκτησιακές εκκρεμότητες, έλλειψη πόρων και δυσκολίες συνεννόησης μεταξύ των εμπλεκομένων.
Σύμφωνα με τον κ. Χαρλαύτη, παρά την κινητοποίηση των δημοτικών υπηρεσιών, η Αυτοδιοίκηση δεν διαθέτει πάντα ούτε τα απαραίτητα οικονομικά μέσα ούτε το απαιτούμενο ανθρώπινο δυναμικό για να παρέμβει σε όλες τις περιπτώσεις.
Τόνισε ότι ο δήμος έχει προγραμματίσει την κατεδάφιση δέκα κτιρίων, κατά βάση ιδιωτικών ακινήτων των οποίων η επικινδυνότητα μεταφέρεται ως ευθύνη διαχείρισης στον δήμο, χωρίς όμως να υπάρχουν οι αντίστοιχοι διαθέσιμοι πόροι για την αντιμετώπιση του συνόλου των περιπτώσεων .
Ιδιαίτερα σύνθετες είναι και οι περιπτώσεις ακινήτων με πολλούς συνιδιοκτήτες, όπου συχνά δεν υπάρχει συνεννόηση, αλλά και εκείνες των ακινήτων άγνωστου ιδιοκτήτη, με τον κ. Χαρλαύτη να επισημαίνει την ανάγκη να υπάρξει σαφές θεσμικό πλαίσιο προκειμένου να μπορούν να περιέρχονται στο Δημόσιο ή στους δήμους.
«Κάθε χρόνο έχουμε περίπου 100 νέες υποθέσεις»
«Κάθε χρόνο μάς έρχονται άλλες 100 νέες υποθέσεις από απλές έως πιο δύσκολες. Τα στοιχεία δείχνουν ότι ούτε το 10% των ιδιοκτητών δεν έρχεται να ενημερώσει ότι επισκεύασε το ακίνητό του ώστε να αρθεί η επικινδυνότητα. Στην περίπτωση της Κολοκοτρώνη, πιθανότατα πρόκειται για ιδιόκτητο ακίνητο στο οποίο υπάρχει και μισθωτής. Έχει αναλάβει την επισκευή του μια επενδυτική εταιρεία. Δεν μπορεί ο δήμος να πάει να πληρώσει τα κατασκευαστικά έξοδα μιας ιδιωτικής επένδυσης. Είναι οξύμωρο. Σε πολλές περιπτώσεις εμπλέκονται και το υπουργείο Πολιτισμού και το υπουργείο Περιβάλλοντος, γεγονός που κάνει τα πράγματα ακόμη πιο σύνθετα».
«Χρειάζεται κεντρική παρέμβαση και ένα πρόγραμμα στήριξης»
«Τεχνικά όλα γίνονται. Ακίνητα στα οποία βρέθηκε ιδιοκτήτης και κάποιος επένδυσε μεγάλα κεφάλαια όχι μόνο επισκευάστηκαν αλλά έγιναν καλύτερα ακόμη και από ό,τι ήταν όταν χτίστηκαν. Απλώς χρειάζεται μεγάλη ένταση κεφαλαίου για να αποκατασταθούν. Αν η επισκευή ενός τέτοιου ακινήτου κοστίζει τριπλάσια από μια συμβατική επισκευή, καταλαβαίνετε ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να το αφήσει και να το κοιτάζει. Αυτό, όμως, δημιουργεί προβλήματα στους περιοίκους. Από τη μία λέμε ότι δεν θέλουμε άλλα ξενοδοχεία και άλλα Airbnb. Από την άλλη, στον τομέα των επικίνδυνων κτιρίων, τελικά μπορούν να παρέμβουν κυρίως επενδυτές που διαθέτουν τα απαραίτητα κεφάλαια. Οι απλοί ιδιοκτήτες που δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα, αφήνουν τα ακίνητα στην κατάσταση που βρίσκονται. Χρειάζεται κεντρική παρέμβαση. Είτε να επιδοτηθούν οι ιδιοκτήτες είτε να υπάρξει μια οργανωμένη κίνηση από την πολιτεία. Για παράδειγμα, θα μπορούσε το κράτος να αναλαμβάνει την αποκατάσταση των ακινήτων και στη συνέχεια να τα διαθέτει για κοινωνική κατοικία με πρόβλεψη να επιστρέφουν στον ιδιοκτήτη. Κάτι πρέπει να γίνει. Πριν από περίπου 15 χρόνια είχε υπάρξει μια προσπάθεια σε υπουργικό επίπεδο η οποία δεν προχώρησε. Αυτά τα ζητήματα χρειάζονται πλέον αγκάλιασμα σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο».
«Ο δήμος είναι εκεί αλλά χρειάζεται οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους»
«Η εμπειρία από το καλοκαίρι και μετά, ύστερα από την κατάρρευση της πολυκατοικίας στα Πετράλωνα και το δυστύχημα στην Πλάκα, έχει αποδείξει ότι ο δήμος, ως πρώτος βαθμός αυτοδιοίκησης, δίνει καθημερινά τη μάχη του πεζοδρομίου. Κάναμε δύο παρεμβάσεις σε χώρους τους οποίους δεν είχαμε τυπικά την αρμοδιότητα καθώς ήταν ιδιωτικοί. Μέχρι να τελεσιδικήσουν τα δικαστήρια ή να ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση θα περνούσε πολύτιμος χρόνος. Και στην Πλάκα και στα Πετράλωνα υπήρχε ανάγκη να παρέμβουμε άμεσα .Στη συνέχεια, αναγκαστήκαμε να ζητήσουμε χρηματοδότηση γιατί αφενός δεν ήταν δικό μας αντικείμενο και αφετέρου δεν είχαμε τους αντίστοιχους πόρους. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι δήμοι είναι καθημερινά εκεί. Έχουν αποδείξει στην πράξη ότι μπορούν και θέλουν να παρέμβουν. Χρειάζονται, όμως, και κόσμο και οικονομικούς πόρους».
«Ακόμη και στα ετοιμόρροπα οι διαδικασίες είναι πάρα πολύ αργές και δύσκολες»
«Ακόμη και στα επικίνδυνα και ετοιμόρροπα όπου υπάρχει συγκεκριμένη διαδικασία, δεν μπορείς να πας και να παρέμβεις αυτόματα. Πρέπει να εντοπίσεις τους ιδιοκτήτες, να πάρεις εγκρίσεις και να ακολουθήσεις μια ολόκληρη διαδικασία. Είναι ένα πραγματικό βάσανο για να μπορέσεις να προχωρήσεις. Ακόμη και όταν βρίσκεις τους πόρους και λες ότι έχουμε φτάσει στο μη παρέκει, ότι πρέπει να κατεδαφιστεί ένα κτίριο γιατί αποτελεί πρόβλημα για τη γειτονιά, η διαδικασία δεν είναι απλή. Θυμίζω την περίπτωση στην οδό Καβάφη όπου υπήρχε καταγγελία ότι άρχισαν να πέφτουν κομμάτια από την τοιχοποιία. Έβγαινε ο κόσμος με τα παιδιά του ή με τα σκυλιά του και παραλίγο να συμβούν ατυχήματα. Ακόμη και για αυτό το ακίνητο που έχει προγραμματιστεί να κατεδαφιστεί, χρειάστηκε να εξασφαλιστούν αρκετές εγκρίσεις προκειμένου να υλοποιηθεί η κατεδάφιση. Φαντάζομαι ότι στο πίσω μέρος του μυαλού του νομοθέτη βρίσκεται πάντα η προστασία της ιδιοκτησίας. Αλλά και η ανθρώπινη ζωή είναι ανθρώπινη ζωή».





