Στην ιατρική ο πόνος εκλαμβάνεται και ως «φίλος» του ανθρώπου, διότι σε προειδοποιεί για κάτι το οποίο έγκαιρα πρέπει να ελέγξεις και να αντιμετωπίσεις ,ώστε να μην προκύψουν τα χειρότερα .
Η βία όπως και ο πόνος είναι μια μορφή προειδοποίησης ότι κάτι δεν πάει καλά ,και όπως μερικοί πόνοι εξελίσσονται σε μοιραίοι ,έτσι και η βία μπορεί να δρομολογήσει μοιραίες εξελίξεις αν δεν αντιμετωπιστεί.
Η βία από όπου και αν προέρχεται δεν παύει να είναι βία .
Είναι πολύ δυσδιάκριτες οι ιδεολογικοπολιτικές διαχωριστικές γραμμές που δικαιολογούν τη βία ως μέρος μιας κοινωνικής διεργασίας, και γι αυτόν το λόγο δεν θα πρέπει κάποιοι να τις επικαλούνται με την παραμικρή αφορμή προσαρμόζοντάς τις στα πολιτικά τους μέτρα ,διότι έτσι γίνονται ανιστόρητοι και επικίνδυνοι.
Η βία που δολοφόνησε τον Αξαρλιάν πριν αρκετά χρόνια ,η βία της βόμβας των τρομοκρατών που διαμέλισε το Αφγανόπουλο έξω από κάδο απορριμμάτων πριν μερικά χρόνια ,η βία που έκαψε τους εργαζόμενους στην Marfin ,η βία που έκαψε ,λεηλάτησε ,βανδάλισε, και πλιατσικολόγησε το κέντρο της Αθήνας είναι βία την οποία κάποιοι θα έπρεπε να είχαν καταδικάσει με βροντώδη φωνή και όχι με μισόλογα .
Αν το είχαν κάνει ,τώρα θα είχαν το δικαίωμα να καταδικάσουν την βία που προέρχεται από άλλους ιδεολογικοπολιτικούς χώρους. Εφόσον δεν το έπραξαν ,το δικαίωμα αυτό το έχουν μόνο όσοι απερίφραστα και χωρίς ενδοιασμούς είχαν καταδικάσει και εκείνες τις μορφές βίας .
Τα κροκοδείλια δάκρυα κάποιων για την ακροδεξιά βία δεν πείθουν κανένα που έχει στοιχειώδη μνήμη να θυμάται τον πλαδαρό τρόπο με τον οποίο «καταδίκαζαν» εκείνες τις πράξεις βίας που είχαν μετατρέψει την Αθήνα σε εμφυλιοπολεμική Βυρηττό .
