Στην περίοδο της οικονομικής κρίσης πολλές από κάποιες παράνομες δραστηριότητες ,ξεχασμένες στην εποχή της ευμάρειας ,άρχισαν να κάνουν δυναμικά την επανεμφάνισή τους .
Μία από αυτές είναι η παράνομη υλοτομία η οποία αρχίσει και τρώει σαν σαράκι τα εναπομείναντα δάση μας και, όχι μόνο ,δεδομένου ότι αυτή η δραστηριότητα επεκτείνεται ακόμη και μέσα στους οικιστικούς ιστούς .
Αυτή η δραστηριότητα δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί απλά σαν μια παράνομη ενέργεια ,αλλά σαν περιβαλλοντικό έγκλημα που θα πρέπει να κινητοποιήσει όλη την Ελληνική κοινωνία .
Στην περιοχή μας έχουμε ένα παράδειγμα περιβαλλοντικής αλλοίωσης της οποίας τις συνέπειες βιώνουμε ακόμη και 70 χρόνια μετά ,παρά το γεγονός ότι αυτή θα μπορούσε να δικαιολογηθεί λαμβάνοντας υπό όψιν τις συνθήκες της εποχής που έγινε .
Είναι το έγκλημα της αποψίλωσης του όρους Αιγάλεω το οποίο πριν την κατοχή καλυπτόταν από ένα πυκνό δάσος, που οι Νικαιώτες το καμάρωναν και έδινε ζωή στην ευρύτερη περιοχή .
Στο τέλος της κατοχής το βουνό βρέθηκε τελείως αποψιλωμένο ,με όλα τα δέντρα κομμένα προκειμένου να ζεστάνουν τον χειμαζόμενο πληθυσμό κατά την διάρκεια της κατοχής .
Ελπίζουμε να μη συμβεί το ίδιο και με το στολίδι της Νίκαιας ,τον λόφο του Αγ. Φίλιππα, όπου παρατηρήθηκαν κρούσματα παράνομης υλοτομίας .
Οι ευθύνες του Δήμου για αποτελεσματική φύλαξη του λόφου του Αγ. Φίλιππα αλλά και του λόφου του Βώκου που αποτελούν τους δύο πνεύμονες πρασίνου της πόλης μας είναι τεράστιες και η τυχόν επανάληψη τέτοιων φαινομένων θα πρέπει να μας κινητοποιήσει όλους, προκειμένου να μην ξαναζήσουμε ότι συντελέστηκε στο όρος Αιγάλεω
