Όσο στο παρελθόν αποτελούσε εξαίρεση στον κανόνα , σήμερα είναι ο …κανόνας.
Ο λόγος για τις « πόρτες» που ανοίγει σε κάποιον η ιδιότητα του « αιρετού» και συγκεκριμένα του εκλεγμένου στην Αυτοδιοίκηση.
Πρόεδρος , Διευθύνων Σύμβουλος , μέλος ΔΣ , σύμβουλος υπουργών , υποψήφιος βουλευτής και μια σειρά άλλες θέσεις ανοίγονται με μιας , άπαξ και εκλεγεί. Φυσικά , έχοντας πάντα και τις κατάλληλες « άκρες» στο εκάστοτε κυβερνών κόμμα ή τον υπουργό που τον επιλέγει και διορίζει.
Από την στιγμή που έχει τα τυπικά προσόντα που ορίζει ο νόμος για την κατάληψη κάποιας τέτοιας θέσης – έμμισθης ή άμισθης_ , είναι « ευκολάκι». Αν δε πληροί και πολύ παραπάνω αυτές τις προυποθέσεις, « παλληκάρια σφάζονται στην ποδιά του».
