Θα ενοποιηθούν οι αρχιαολογικοί χώροι του Ιστορικού Κέντρου της Πάτρας , που γειτνιάζει με το Φρούριο και περιέχει, πέρα από σημαντικότατα κτίσματα της πρόσφατης αρχιτεκτονικής κληρονομιάς που αναδεικνύουν την οικονομική και πολιτιστική ακμή της πόλης, εξίσου σημαντικότατα μνημεία όπως το Αρχαίο Ωδείο, τον Ναό του Παντοκράτορα, το Παλαιό Νοσοκομείο, έργο του Χάνσεν και πληθώρα αξιόλογων διατηρητέων μνημείων.
Ο σχετικά μικρός συντελεστής δόμησης της περιοχής, εξ αιτίας των μνημειακών αυτών εγκαταστάσεων, είχε σαν αποτέλεσμα να κρατήσει η περιοχή τον χαρακτήρα της, θεωρούμενη σαν μια από τις περιοχές με τις λιγότερες επεμβάσεις στην κλίμακα του πολεοδομικού της ιστού και στην γενικότερη μορφολογία της. Συγχρόνως είναι μια περιοχή με έντονο αρχαιολογικό ενδιαφέρον μια και εδώ αρχίζουν οι λειτουργίες (Ναοί – Αγορά) της ελληνιστικής Πάτρας.
Η αρχιτεκτονική φυσιογνωμία του ιστορικού κέντρου της Πάτρας του 19ου αιώνα εμφανίζει μια πολυεθνική πόλη, όπως ακριβώς και η ελληνιστική Πάτρα.
Μια δυναμική εμπορική παρουσία, ένα διεθνές λιμάνι, ένα σταυροδρόμι ανθρώπων διαφόρων εθνικοτήτων και ως εκ τούτου σταυροδρόμι τάσεων πολιτιστικών του ευρύτερου ευρωπαϊκού χώρου.
Κτίρια παραδοσιακής αρχιτεκτονικής, νεοκλασικά, νεοκλασικίζοντα, κτίρια μπαρόκ, κτίρια του εκλεκτικισμού, κτίρια της Art Nouveau, της Art Decaux, κτίρια της νέας αρχιτεκτονικής (σχολή Le Corbusier), κτίρια πολυκατοικιών μέχρι τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κτίρια που αντανακλούν την κυρίαρχη ιδεολογία των διδακτοριών του μεσοπολέμου. Τέλος παραδείγματα σύγχρονης και μεταμοντέρνας αρχιτεκτονικής
Αυτό που πρέπει ακόμα να τονιστεί είναι ότι η ποικιλομορφία των μεμονωμένων κτιρίων επεκτείνεται και στις διάφορες ενότητες που συνιστούν το ιστορικό κέντρο. Κατ’ αρχάς υπάρχουν δύο μεγάλες ενότητες, Η Επάνω Πόλη και η Κάτω Πόλη.
Τα γενικά χαρακτηριστικά διαφέρουν. Η κάτω πόλη παρά την συνύπαρξη διαφορετικών αρχιτεκτονικών τάσεων, σφραγίζεται από τα χαρακτηριστικά της νεοκλασικής – αναγεννησιακής πόλεως. Η Πάνω Πόλη παρά την ύπαρξη πολλών νεοκλασικών κτιρίων σφραγίζεται από την μορφολογία παραδοσιακότερων αρχιτεκτονικών ελληνικών συνόλων.
