Σε μια εποχή που η πολιτική απαξιώνεται ολοένα και περισσότερο, που οι ατομικές λύσεις κυριαρχούν και οι προσωπικές επιδιώξεις μέσα από τη συναλλαγή κορυφώνονται οφείλουμε να επαναφέρουμε την πολιτική σκέψη και προπάντος την πολιτική δράση.
Κι εδώ πρέπει σε σχέση με την πόλη όπου ο καθένας μας ζει , να θέσει ένα θεμελιώδες ερώτημα: Αφουγκράζονται οι δημοτικοί άρχοντες τον παλμό της γειτονιάς, εκφράζουν το συναίσθημα και την ελπίδα της γειτονιάς;
Κάποιοι δεν τα κατάφεραν είτε γιατί αδυνατούν να καταλάβουν τα κελεύσματα των καιρών, είτε γιατί προσπαθούν να φέρουν την πόλη στα μέτρα τους, να τον κατεβάσουν για να μπορούν να τον διαχειρισθούν. («φωτεινό παράδειγμαο κ. Κασιμάτης, στον Κορυδαλλό κα).
Μπαίνουν στην νέα εποχή χωρίς ταυτότητα και χωρίς όραμα. Με πολιτικές προσαρμοσμένες στις προσωπικές τους στρατηγικές. Χωρίς συγκροτημένες προτάσεις και πολιτικές. Λειτουργούν ο καθένας για τον εαυτό του, χωρίς ίχνος συλλογικότητας.
Συνεχίζουν σταθερά σε παρωχημένες πρακτικές του παρελθόντος, με γνώμονα την προσωπική τους προβολή και τη διασφάλιση της υστεροφημίας τους.
Ε, σ΄αυτούς οι πολίτες οφείλουν να ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ όχι περιμένοντας τις επόμενες…το 2019, αλλά από τώρα, με την ενεργοποίησή τους, στα θέματα που αφορούν την πόλη τους.
