Η απόφαση του ΣτΕ με την οποία ακυρώθηκε η μεταβίβαση των 10.119 ακινήτων του δημόσιου στο Υπερταμείο αποτελεί δικαίωση μιας μεγάλης προσπάθειας που ξεκίνησε με άρθρο μου για την εν κρυπτώ παραχώρηση στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ της Κυριακής (9/9/2018) και αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της εφημερίδας την ίδια μέρα.
Σίγουρα αξίζουν συγχαρητήρια οι 5 Δήμαρχοι και τα δημοτικά τους συμβούλια που δεν αδιαφόρησαν, ούτε αρκέστηκαν στις φλύαρες και ψεύτικες διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και άσκησαν το δημοκρατικό τους δικαίωμα στην προστασία της δημόσιας περιουσίας.
Είναι επίσης αλήθεια ότι η μόνη πολιτική δύναμη που κράτησε για δυο χρόνια το θέμα ζωντανό ήταν το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, αφού έθεσε το ζήτημα επανειλημμένα στην προηγούμενη Βουλή -χωρίς ποτέ ο αρμόδιος υπουργός κ Τσακαλωτος να απαντήσει- και επανέφερε το θέμα πρόσφατα στην παρούσα Βουλή με επίκαιρη ερώτηση του.
Η ακυρωτική απόφαση του ΣτΕ αποτελεί όντως σημαντική εξέλιξη, ωστόσο τα σοβαρά προβλήματα που δημιούργησε στη χώρα το τρίτο μνημόνιο με την εκχώρηση της δημόσιας περιουσίας παραμένουν και χρήζουν απαντήσεων.
Οι δεσμεύσεις των μνημονίων και των αντίστοιχων δανειακών συμβάσεων όπως και οι σχετικοί εφαρμοστικοί νόμοι στο σύνολο τους είναι σε ισχύ και δεν μπορούν να καταργηθούν μονομερώς από την Ελλάδα.
Κανένας δεν εμποδίζει για παράδειγμα το Υπερταμείο να απαιτήσει την εκ νέου παραχώρηση χιλιάδων ακινήτων του δημοσίου, αυτή τη φορά με τις προϋποθέσεις που τίθενται στην πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ. Οι προβλέψεις του τρίτου μνημονίου για τη δημόσια περιουσία είναι πολύ σαφείς, συγκεκριμένες και ιδιαίτερα επαχθείς.
Εντελώς συνοπτικά και περιεκτικά για τα ακίνητα του δημοσίου ισχύουν τα εξής:
-1.000 περίπου ακίνητα είναι στη διαχείριση του ΤΑΙΠΕΔ
-72.000 αντίστοιχα στη διαχείριση της ΕΤΑΔ (Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου) και
-100.000 και πλέον τίτλους διαχειρίζεται η Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου.
Μέχρι το 2014 τα μοναδικά ακίνητα που είχαν εμπλοκή με τις μνημονιακές δεσμεύσεις της χώρας ήταν αυτά του ΤΑΙΠΕΔ αφού τα έσοδα από την αξιοποίηση τους πηγαίνουν υποχρεωτικά στην εξυπηρέτηση του χρέους. Σημειώνεται ότι μέχρι την υπογραφή του τρίτου μνημονίου το ΤΑΙΠΕΔ ήταν στον πλήρη έλεγχο του ελληνικού δημοσίου και η απόφαση αξιοποίησης ανήκε στην εκάστοτε κυβέρνηση.

Με το τρίτο μνημόνιο το 2015 επήλθαν οι πιο κάτω μεταβολές

1.Δημιουργήθηκε το Υπερταμείο στο οποίο ο ρόλος των δανειστών στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας είναι πλέον κυρ’ιαρχος για 99 χρόνια.
2.Τα ακίνητα τόσο του ΤΑΙΠΕΔ όσο και της ΕΤΑΔ περιήλθαν στο Υπερταμείο καθώς αμφότεροι οι οργανισμοί είναι πλέον θυγατρικές του.
3.Τα έσοδα από την αξιοποίηση των 72.000 ακινήτων της ΕΤΑΔ πηγαίνουν μαζί με αυτά του ΤΑΙΠΕΔ με στόχο να συγκεντρωθούν 50 δις ευρω. Από αυτό το ποσό τα πρώτα 25 δις ευρώ δεσμεύονται αποκλειστικά στην αποπληρωμή του χρέους και στη συνέχεια τα υπόλοιπα 25 δις κατευθύνονται κατά 50% στο χρέος και 50% στην ανάπτυξη.
4.Προκειμένου να διασφαλιστεί η συγκέντρωση των 50 δις ευρώ το Υπερταμείο με απόφαση του μπορεί να δεσμεύει οποιοδήποτε ακίνητο του ελληνικού δημοσίου όπως αυτά που διαχειρίζεται η Κτηματική Υπηρεσία και αυτό ακριβώς έγινε με τα 10.119 ακίνητα.
Η υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας, εν δυνάμει στο σύνολο της, για 99 χρόνια αποτελεί ευθεία παραχώρηση μέρους της εθνικής μας κυριαρχίας και είναι αποτέλεσμα του καταστροφικού πρώτου εξαμήνου των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ το 2015.
Σίγουρα η ανάκτηση της δημοσιονομικής κυριαρχίας που είχε εκχωρηθεί με τα δυο πρώτα μνημόνια υπήρξε δυσβάστακτη και επώδυνη για τον ελληνικό λαό.
Το ίδιο σίγουρο είναι πως η εκχώρηση μέρους της εθνικής μας κυριαρχίας δεν είναι μεν άμεσα αντιληπτή από τους πολίτες, ωστόσο είναι πολύ επαχθέστερη και σε συνδυασμό με τη διάρκεια της, ακραία ταπεινωτική για την πατρίδα μας.
Αποτελεί τεράστιο εμπόδιο στην ανάπτυξη της χώρας, αν αναλογιστούμε πως οι αναπτυξιακοί πόροι κάθε κράτους είναι βασικά δυο, η γη και οι άνθρωποι της.
Είναι ηλίου φαεινότερο ότι οι δεσμεύσεις του μνημονίου Τσίπρα για τη δημόσια περιουσία πρέπει να αλλάξουν.
Κανένας δεν ισχυρίζεται ότι αυτό είναι εύκολο και απλό, δύσκολα όμως θα υπάρξουν στο μέλλον οι προϋποθέσεις που διαμορφώνονται στις μέρες μας.
Η πρόταση της Κομισιόν για την ανάκαμψη της ευρωπαϊκής οικονομίας έχει ποιοτικά χαρακτηριστικά που η ΕΕ απέρριπτε πεισματικά από τότε που ξέσπασε η Ελληνική κρίση. Οι τιμωρητικές λογικές, σε συνδυασμό με τη συνθήκη του Μααστριχτ έδειξαν τα όρια τους.
Η Ελλάδα δεν είναι δυνατόν να πληρώνει επί τρεις γενιές το βαρύ τίμημα της δημαγωγίας και του λαϊκισμού.
Ο Πρωθυπουργός πρέπει να βρει τον τρόπο και τη στιγμή και να απαιτήσει το τέλος της ταπεινωτικής ομηρείας της χώρας. Πολιτικές επιλογές δημιούργησαν το πρόβλημα, πολιτική οφείλει να είναι και η λύση του.
Δε λύνονται όλα τα ζητήματα από τους τεχνοκράτες…
* Πάρις Κουκουλόπουλος , μέλος ΠΣ ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ , πρώην υπουργός , τ. Δήμαρχος