Είναι γνωστός τοις πάσι , πως μια από τις μεγαλύτερες πολιτικές «βεντέτες», με σχεδόν καθημερινά επεισόδια , που κόντευαν να ξεπεράσουν σε αριθμό αλλά και «πλοκή» ακόμη και εκείνα της « Λάμψης» του αείμνηστου Φώσκολου , που τότε δέσποζε στο τηλεοπτικό στερέωμα , ήταν η Πειραιώτική σύγκρουση , ανάμεσα στον Βασίλη Μιχαλολιάκο και τον Πέτρο Μαντούβαλο , βουλευτές τότε της ΝΔ.
«Αβερωφικός» ο ένας , που όμως έγινε υφυπουργός επί της περιβόητης « γαλάζιας διακυβέρνησης» του « καταλληλότερου» , της « γενιάς του Καραμανλή» ο άλλος , που όμως ποτέ , παρά τις βεβαιότητες και τους « πανηγυρισμούς» του , δεν είδε την αίθουσα του υπουργικού συμβουλίου .
Ο πόλεμος ανάμεσά τους , ανελέητος για μια σχεδόν δεκαπενταετία , με τη ΝΔ σπαρασσόμενη και βαθύτατα διχασμένη σ΄ «όλα» στον Πειραιά .Η κατάληξη της αντιπαράθεσης, για να μην μακρυγορούμε, είναι γνωστή . Εκτός ΝΔ ο Μαντούβαλος , όχι μόνο για πολιτικούς λόγους, κυρίαρχος τοπάρχης ο Μιχαλολιάκος.
Ο νέος « Μαντούβαλος» για τον Μιχαλολιάκο (2)
Όλα αυτά όμως μέχρι την κάθοδο στον Πειραιά και την εκλογή ως βουλευτή , του πρώην Διευθυντή του Γραφείου του Σαμαρά , την περίοδο 2010-2012 αλλά …Καραμανλικού , Κώστα Αρβανιτόπουλου.
Όσο και αν …καθησύχαζε ακόμη και με δημόσιες κινήσεις αβροφροσύνης , τον κ. Μιχαλολιάκο , ο κουμπάρος του , κ. Σαμαράς , ότι τίποτε δεν έχει να φοβηθεί από την παρουσία του κ. Αρβανιτόπουλου, εκείνος γνώριζε πολύ καλά ότι δεν χωρούν και οι δυο στον Πειραιά . Αλλά – ας όψεται η …κουμπαριά – η «συμπάθειά» τους αυτή δεν είχε ξεφύγει ποτέ από τα όρια, μέχρι τις Δημοτικές Εκλογές.
Τότε έγινε το « μπαμ». Ο Αρβανιτόπουλος , κόντρα στην επίσημη επιλογή της ΝΔ στο πρόσωπο του κ. Μιχαλολιάκου , στήριξε ανοιχτά τον κ. Μώραλη , που αναδείχθηκε και νικητής και έτσι αυτόματα κατέλαβε στη θέση της καρδιάς του , εκείνη του Μαντούβαλου
